Χανια,15.11.2010 No3
Τα μερονυχτα μπαινοβγαινουν ...
Τα μερονυχτα μπαινοβγαινουν στο σπιτι μου τρεχοντας
Περιμενω την φρεσκαδα της καινουργιας ημερας
με αγραφη εγρηγορση
Συχνα- πυκνα κοιμαμαι απ' της οκτω!
Η ακομα κι απ΄τις εξι!
Ετσι σπρωχνω το Σημερα να τελειωνει-να τελειωνει ...
Ντρεπομαι!
Νομιζω ειναι κοινωνικα απαραδεκτο!
Καταφερνω να το κρυβω...
Μολις χαραξει η μερα
καθορμω στο σκασιμο της γριλλιας
στην χαραδρα του κεφαλοσκαλου
να την αρπαξω απ΄τον μανδυα
να την συρω ,να την ψηλαφισω
να την τιναξω αναποδα
να την ανοιξω σαν τον κουμπαρά ' γουρουνάκι'
να την τρανταξω σαν τον Τζακσον, το μωρο του απ ΄το μπαλκονι
σαν την γυναικα του κοιμισμενου της πελατη το παντελονι
Να πεσουν τα ψιλα, να πεσουν τα χοντρα
τα μυστικα χαρτια,οι κωδικες
τα ντοκουμεντα τα φωτογραφικα
ολα τα κλειδια !...
Τιποτα!
Τιποτα!
Ακομα τιποτα!