Τι πραγματικά έκανε στη Σούδα το αμερικανικό αεροπλανοφόρο και πώς πέρασαν οι ναύτες στα Χανιά
Η αποστολή αυτή ξεκίνησε στις 21 Ιανουαρίου. Συγγενείς και φίλοι 6.000 ναυτικών μαζεύτηκαν στην προβλήτα του ναύσταθμου Νόρφολκ στη Βιρτζίνια για να τους αποχαιρετήσουν. Κανείς όμως δεν ήξερε πόσο θα διαρκέσει. «Κάθε φορά που ξεκινάμε έχουμε μπροστά μας το άγνωστο. Αλλά είμαστε προετοιμασμένοι για κάθε πρόκληση που θα συναντήσουμε», είπε στους παρευρισκομένους ένας από τους αξιωματικούς του πλοίου λίγο πριν ξεκινήσουν. Δεν το είπε τυχαία. Στην τελευταία αποστολή του αεροπλανοφόρου το 2014 και ενώ συμμετείχαν στον πόλεμο του Αφγανιστάν, πήραν νέες οδηγίες και μέσα σε 30 ώρες άλλαξαν πορεία αλλά και στόχο. Εκτοτε μάχονται ενεργά στην πολεμική επιχείρηση διεθνούς συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους.
.
Σχεδόν όλες οι ονομασίες παραπέμπουν σε εκείνον: το «καφέ του Τέξας» από τον τόπο καταγωγής του ή το μότο του πλοίου «Freedom at work» (Ελευθερία επί το έργον) από την ομιλία του στην τελετή ορκωμοσίας του. Το πλοίο, με μήκος 330 μέτρα, φιλοξενεί περισσότερα από 85 μαχητικά F18 Ηοrnet, Super Hornet, ηλεκτρονικού πολέμου (ΕΑ-18G Growler), ιπτάμενα ραντάρ αλλά και ελικόπτερα ΗΗ-60Η.
Η επιχείρηση
Το ταξίδι από την Αμερική μέχρι το Γιβραλτάρ διήρκεσε δώδεκα ημέρες. Πέντε ημέρες αργότερα έφτασαν στην Κρήτη. Χωρισμένοι σε ομάδες, οι ναυτικοί επισκέφθηκαν το φαράγγι της Σαμαριάς και το Ιδαίο Αντρο. Τα βράδια κάποιοι διασκέδασαν σε μπαρ στο παλιό λιμάνι, κάποιοι άλλοι σε παραδοσιακά κρητικά γλέντια.
Ενα πρωινό, δημοσιογράφοι από τα τοπικά κανάλια ανέβηκαν στο πλοίο και ξεναγήθηκαν από τον κυβερνήτη του. Την προσοχή τους όμως τράβηξαν δύο άλλα μέλη του πληρώματος:
Ο Nίκος Μανταλβάνος, διοικητής μιας από τις 8 μοίρες των ελικοπτέρων με καταγωγή από την Κεφαλονιά, και ο 22χρονος Αντώνης Ρόχας που κάνει το πρώτο του ταξίδι ως δόκιμος δύτης. Και οι δύο μίλησαν στους δημοσιογράφους για το πλοίο που είναι «κομμάτι της Αμερικής και όπου πάει κουβαλάει την Αμερική» αλλά και για τη ζωή μέσα σε αυτό: «Οι περισσότερες ημέρες είναι δύσκολες, 16-18 ώρες δουλειά, λίγη γυμναστική, μετά ύπνος και πάλι από την αρχή», είπε ο κ. Μανταλβάνος. Εξήγησε πως κάποιοι ναύτες μπορεί να περάσουν και μία εβδομάδα χωρίς καν να δουν ουρανό. Το πλοίο μπορεί να βρίσκεται για 90 ημέρες στη θάλασσα χωρίς ανεφοδιασμό, αλλά –όπως είπε– το αποφεύγουν, κυρίως για την ψυχολογία του πληρώματος. «Είναι σημαντικό να βλέπουμε και να πατάμε στεριά». Το πλοίο είναι οργανωμένο με τρόπο ώστε να μην τους λείπει τίποτα. Πολλές τραπεζαρίες, σαλόνια με τηλεοράσεις που πιάνουν αμερικανικά κανάλια μέσω δορυφόρου, κομμωτήριο, τέσσερα γυμναστήρια, σούπερ μάρκετ, ακόμα και καφετέρια starbucks. Υπάρχει νοσοκομείο (με μονάδα εντατικής θεραπείας και δυνατότητα χειρουργείου εάν υπάρξει ανάγκη όσο βρίσκονται εν πλω), ταχυδρομείο, αλλά και ΑΤΜ από όπου μπορούν να μεταφέρουν σε ειδικές κάρτες χρήματα αυτόματα από τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς στην Αμερική. Οι ναύτες μένουν σε σχετικά μικρές καμπίνες με κουκέτες (σε κάποιες περιπτώσεις συγκατοικούν έξι άτομα). Οι αξιωματικοί μένουν σε μονόκλινα τα οποία διαθέτουν τηλεόραση (που όμως μεταδίδει όλο το 24ωρο εικόνες από τον αεροδιάδρομο), ενώ υπάρχουν και κάποιες σουίτες για επίσημους προσκεκλημένους.
Το φαγητό είναι μια… απαιτητική επιχείρηση από μόνη της. Υπάρχουν επτά διαφορετικές κουζίνες και πολλοί μάγειρες που ετοιμάζουν 18.000 μερίδες την ημέρα. Για να καταλάβει κανείς τα μεγέθη, για το πιο δημοφιλές πιάτο (τις φτερούγες κοτόπουλου), χρειάζονται 1.600 κιλά κοτόπουλου για ένα μόνο γεύμα. Η τροφοδοσία κοστίζει πάνω από 1,8 εκατ. δολ. τον μήνα.
Ηθικό ακμαίο
Η επικοινωνία του πληρώματος με τους αγαπημένους τους είναι πλέον μια σχετικά εύκολη υπόθεση. Οσοι είναι νέοι γονείς έχουν τη δυνατότητα να βιντεοσκοπούν τους εαυτούς τους να διαβάζουν παραμύθια και να στέλνουν το βίντεο στα παιδιά τους. Είναι μια πρωτοβουλία μιας ομάδας με αρμοδιότητα να κρατάει το ηθικό του πληρώματος ακμαίο. Οσο το πλοίο είχε ως βάση το λιμάνι της Σούδας, έφυγε δύο φορές προς άγνωστη τοποθεσία. Εκεί, για έντεκα ημέρες, τα μαχητικά αεροσκάφη οπλίστηκαν με βόμβες που είχαν συναρμολογηθεί σε ειδικούς χώρους και απογειώθηκαν από τον αεροδιάδρομο. Κάποιες ημέρες επιχείρησαν πάνω από 20 φορές σε Ιράκ και Συρία. Οταν τα F18 επέστρεφαν, τα υποδεχόταν συνήθως ένα… λιοντάρι (ένας ναύτης ντυμένος σαν τη μασκότ τους, το «Μαχόμενο Μαύρο Λιοντάρι»)
.
Ενα πρωινό πριν από δύο εβδομάδες, ο κυβερνήτης είδε πως ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο τούς παρακολουθούσε από απόσταση. Για μία εβδομάδα παρέμεινε κοντά τους: «Μας κοιτάνε και τους κοιτάμε», εξήγησε ο κυβερνήτης σε Αμερικανό δημοσιογράφο που φιλοξενούσαν. Αλλωστε οι αξιωματικοί μπορεί να είναι προσηλωμένοι στην επιχείρησή τους, αλλά παρακολουθούν στενά την αυξανόμενη παρουσία των Ρώσων στην Ανατολική Μεσόγειο και την ένταση που έχει δημιουργηθεί στο Αιγαίο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας…
***Kurites ( proncd. Kourétaes)
Στην Ελληνική μυθολογία οι Κουρήτες ήταν Δαίμονες (= Δαΐμονες, ειδήμονες) που η λατρεία τους εντοπίζεται κυρίως στη Φρυγία και στη Κρήτη που κατά παράδοση ονομαζόταν και Κουρήτις.
Αναφέρονται όμως και σε άλλες ελληνικές περιοχές ταυτιζόμενοι αλλού με τους Τελχίνες, αλλού με τους Κορύβαντες και αλλού με τους Καβείρους ακόμα δε και με τους Ιδαίους Δακτύλους.
Στη Φρυγία φέρονται ως ακόλουθοι της Κυβέλης – Ήρας στην οργιαστική της λατρεία. Αντίθετα στη Κρήτη μνημονεύονται ως «άγρυπνοι φύλακες» του Δία που κάλυπταν με τις ένοπλες ορχήσεις και τον θόρυβο των όπλων τους και των κρουστών οργάνων τους, τους κλαυθμούς του για να μη τον ακούσει ο θεός Κρόνος. Αλλά και γενικότερα πιστεύονταν ως ακόλουθοι του Δία όπως οι Σάτυροι του Διονύσου. Ο αριθμός των Κουρητών έφθανε τους δέκα και τα ονόματά τους έλαβαν πολλές πόλεις της Κρήτης.
Σ΄ αυτούς αποδίδεται κατά τις τοπικές παραδόσεις η εφεύρεση του πολεμικού χορού του ΠΥΡΡΙΧΙΟΥ ενώ στην Εύβοια θεωρούνταν οι εφευρέτες των κυνηγετικών όπλων και τιθασευτές.
Γενικά πιστεύονταν ότι αυτοί έθεσαν τις βάσεις του πολιτισμού της κοινής συμβίωσης των ανθρώπων, προστατεύοντας τις πόλεις και τους πολίτες με ομόνοια και ευνομία διευκολύνοντας την ιδιωτική ζωή με τη διδασκαλία της χρήσης της φωτιάς, της κατεργασίας μετάλλων, της χρήσης του τόξου καθώς και της υπόδειξης θρεπτικών ειδών, όπως το μέλι, και άλλων τροφίμων.
Στην Ελληνική μυθολογία οι Κουρήτες ήταν Δαίμονες (= Δαΐμονες, ειδήμονες) που η λατρεία τους εντοπίζεται κυρίως στη Φρυγία και στη Κρήτη που κατά παράδοση ονομαζόταν και Κουρήτις.
Αναφέρονται όμως και σε άλλες ελληνικές περιοχές ταυτιζόμενοι αλλού με τους Τελχίνες, αλλού με τους Κορύβαντες και αλλού με τους Καβείρους ακόμα δε και με τους Ιδαίους Δακτύλους.
Στη Φρυγία φέρονται ως ακόλουθοι της Κυβέλης – Ήρας στην οργιαστική της λατρεία. Αντίθετα στη Κρήτη μνημονεύονται ως «άγρυπνοι φύλακες» του Δία που κάλυπταν με τις ένοπλες ορχήσεις και τον θόρυβο των όπλων τους και των κρουστών οργάνων τους, τους κλαυθμούς του για να μη τον ακούσει ο θεός Κρόνος. Αλλά και γενικότερα πιστεύονταν ως ακόλουθοι του Δία όπως οι Σάτυροι του Διονύσου. Ο αριθμός των Κουρητών έφθανε τους δέκα και τα ονόματά τους έλαβαν πολλές πόλεις της Κρήτης.
Σ΄ αυτούς αποδίδεται κατά τις τοπικές παραδόσεις η εφεύρεση του πολεμικού χορού του ΠΥΡΡΙΧΙΟΥ ενώ στην Εύβοια θεωρούνταν οι εφευρέτες των κυνηγετικών όπλων και τιθασευτές.
Γενικά πιστεύονταν ότι αυτοί έθεσαν τις βάσεις του πολιτισμού της κοινής συμβίωσης των ανθρώπων, προστατεύοντας τις πόλεις και τους πολίτες με ομόνοια και ευνομία διευκολύνοντας την ιδιωτική ζωή με τη διδασκαλία της χρήσης της φωτιάς, της κατεργασίας μετάλλων, της χρήσης του τόξου καθώς και της υπόδειξης θρεπτικών ειδών, όπως το μέλι, και άλλων τροφίμων.