Αντζελίνα Τζολί στο Μέγαρο Μαξίμου.
(Κι ένα φανταστικό κινδυνολογικό σενάριο...)
Το σενάριο:
Εμφανώς δυσοίωνο, νοσηρό, νεκρικό ακολούθημα!
Θνησιγενής φορέας άρτιος της Παγκόσμιας Εγκληματικής Ολικής Κακοήθειας !
Μουλωχτή Υπνωτική Διείσδυση.'Ομοια με τσίμπημα εντόμων. Ναρκώνοντας το σημείο με κατά τόπους επάλειψη σιέλου πριν την τελική εφόρμηση !
Κι ο άλλος ; Τόσο πρόθυμος γιά είσπραξη! μ.λ.π.
Harpies: Soul-Snatchers and Castigation Emissaries
ΑΡΠΥΙΕΣ: ΟΙ ΑΡΠΑΧΤΡΕΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ
Άρπυια στο έργο του Ulisse Aldrovandi Monstrorum Historia (Μπολόνια 1642).
Harpies: Soul-Snatchers and Castigation Emissaries
Έχουμε λοιπόν κατά πρώτον πως οι ‘Αρπυιες είναι οι θύελλες και οι καταιγίδες ενώ από το γεγονός πως θεωρούνται αρπάχτρες των ψυχών, συμπεραίνουμε πως θεωρούνται δαίμονες που ως στόχο έχουνε την αρπαγή των ψυχών αλλά εξαιτίας τις παρουσίας τους εκδηλώνονται οι καταιγίδες. Δηλαδή η καταστροφική δύναμη των καταιγίδων και των θυελλών είναι το σήμα κατατεθέν της παρουσίας των aρπυιων σε έναν τόπο.
Λόγο της καταστροφικής τους δύναμης στα μεταγενέστερα χρόνια πίστευαν πως πατέρας τους ήτανε ο Τυφώνας, ο οποίος μάλιστα όταν οι Βορεάδες προσπαθούσαν να τις σκοτώσουνε βγήκε από τον Βεζούβιο για να τους εμποδίσει.
Εδώ ο Τυφώνας σχετίζεται με την καταστροφική δράση του Βεζούβιου και πιθανότατα ο Βαλέριος Φλάκκος, που μας διασώζει αυτήν την εκδοχή, περιγράφει κάποια έκρηξή του.
Οι ‘Αρπυιες είναι πιο γνωστές από την περιπέτεια του Φινέα, που σύμφωνα με τον Απολλόδωρο ήτανε γιος του Ποσειδώνα, ενώ κατά άλλους γιος του Αγήνορα ή του Φοίνικα. Σχετικά με την τύφλωσή του και το μαρτύριό του από τις φτερωτές ‘Αρπυιες, υπάρχουνε διάφορες παραλλαγές.
Οι
Βορεάδες, Καλαίς και Ζήτης, κυνηγούν τις Άρπυιες. Λακωνικός κύλιξ 550 π.Χ.
Βίλα Τζούλια
(Κι ένα φανταστικό κινδυνολογικό σενάριο...)
Το σενάριο:
Εμφανώς δυσοίωνο, νοσηρό, νεκρικό ακολούθημα!
Θνησιγενής φορέας άρτιος της Παγκόσμιας Εγκληματικής Ολικής Κακοήθειας !
Μουλωχτή Υπνωτική Διείσδυση.'Ομοια με τσίμπημα εντόμων. Ναρκώνοντας το σημείο με κατά τόπους επάλειψη σιέλου πριν την τελική εφόρμηση !
Κι ο άλλος ; Τόσο πρόθυμος γιά είσπραξη! μ.λ.π.
Harpies: Soul-Snatchers and Castigation Emissaries
ΑΡΠΥΙΕΣ: ΟΙ ΑΡΠΑΧΤΡΕΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ
Συγγραφέας: Γρηγόρης Μιχαλόπουλος
source:ellinondiktyo.hellinon.net
source:ellinondiktyo.hellinon.net
Άρπυια στο έργο του Ulisse Aldrovandi Monstrorum Historia (Μπολόνια 1642).
Harpies: Soul-Snatchers and Castigation Emissaries
Αρπάχτρες Ψυχών
και Αγγελιοφόροι Τιμωριών.
Έχουμε λοιπόν κατά πρώτον πως οι ‘Αρπυιες είναι οι θύελλες και οι καταιγίδες ενώ από το γεγονός πως θεωρούνται αρπάχτρες των ψυχών, συμπεραίνουμε πως θεωρούνται δαίμονες που ως στόχο έχουνε την αρπαγή των ψυχών αλλά εξαιτίας τις παρουσίας τους εκδηλώνονται οι καταιγίδες. Δηλαδή η καταστροφική δύναμη των καταιγίδων και των θυελλών είναι το σήμα κατατεθέν της παρουσίας των aρπυιων σε έναν τόπο.
Λόγο της καταστροφικής τους δύναμης στα μεταγενέστερα χρόνια πίστευαν πως πατέρας τους ήτανε ο Τυφώνας, ο οποίος μάλιστα όταν οι Βορεάδες προσπαθούσαν να τις σκοτώσουνε βγήκε από τον Βεζούβιο για να τους εμποδίσει.
Εδώ ο Τυφώνας σχετίζεται με την καταστροφική δράση του Βεζούβιου και πιθανότατα ο Βαλέριος Φλάκκος, που μας διασώζει αυτήν την εκδοχή, περιγράφει κάποια έκρηξή του.
Οι ‘Αρπυιες είναι πιο γνωστές από την περιπέτεια του Φινέα, που σύμφωνα με τον Απολλόδωρο ήτανε γιος του Ποσειδώνα, ενώ κατά άλλους γιος του Αγήνορα ή του Φοίνικα. Σχετικά με την τύφλωσή του και το μαρτύριό του από τις φτερωτές ‘Αρπυιες, υπάρχουνε διάφορες παραλλαγές.
Βίλα Τζούλια