February, Tuesday 23rd., 2021
Ο Παναγιώτης Τέτσης και η Κική Δημουλά επισκέπτονταν την ίδια Λαϊκή στην Αθήνα. Η δικιά μου ήταν κάθε Πέμπτη στον Υμηττό.'Ομως η ίδια ατμόσφαιρα. Η ίδια έκρηξη εκτυφλωτικού μεσημεριού, τα χρώματα, οι ήχοι, οι μυρωδιές...Το ίδιο μαύρο να εισβάλλει όλες τις ώρες επιθετικό, είτε στην ζωντάνια της κίνησης, είτε στην εξοικείωση με το στιβαγμένο αδρανές χώμα.
Πάντα μέσ'την δόξα του φωτός το ασήκωτο βάρος των κομματιών από το όποιο δικό σου en forme σκοτάδι και από αυτό της σκλάβας ευωδιάς της ρίγανης.
Κατά περίεργη συγκυρία, το φώς πάντα τελείωνε πριν προφτάσεις το σπίτι. Αντιθέτως, το σκοτάδι πάντα ακολουθούσε... άντεχε... διείσδυε...
Μαρία Λ. Πελεκανάκη
Παναγιώτης Τέτσης: Η Λαϊκή Αγορά
Έρευνα & Κείμενο
Παρουσίαση και Ανάλυση του έργου του ζωγράφου και ακαδημαϊκού Π.Τέτση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο μνημειακών διαστάσεων (2,50 x 50m) έργο «Η Λαϊκή Αγορά» (1979-1982)To αστικής κλίμακας έργο παρουσιάζει τη λαϊκή αγορά που λαμβάνει χώρα κάθε Παρασκευή στην οδό Ξενοκράτους στο Κολωνάκι, έξω από την κατοικία του ζωγράφου. Είναι μια εξαιρετική σύνθεση μεγάλης κλίμακας, γεμάτη από χρώματα, μυρωδιές και ήχους, καταφέρνει και εκπέμπει τη ζωντάνια του «μοντέλου»
Project για το Ε.Μ.Π. - Καθ.: Μ. Εμμανουήλ - Σε συνεργασία με Μ. Παπαβασιλείου - κείμενο από προσωπικό αρχείο, φωτό από την Eθνική Πινακοθήκη
{pdf=http://eveeanastasopoulou.com/images/content/projects/texts/tetsis/KEIMENA-TETSIS-wm.pdf|650|920}
Ιn Memoriam
Πριν ένα χρόνο ακριβώς, στις 22 Φεβρουαρίου 2020,
η σπουδαία ποιήτρια Κική Δημουλά έφυγε από τη ζωή
σε ηλικία 89 ετών.
Σαν
να διάλεξες
Κική Δημουλά
Παρασκευή είναι σήμερα θα πάω στη λαϊκή
να κάνω έναν περίπατο στ’ αποκεφαλισμένα περιβόλια
να δω την ευωδιά της ρίγανης
σκλάβα σε ματσάκια.
Πάω μεσημεράκι που πέφτουν οι τιμές των αξιώσεων
βρίσκεις το πράσινο εύκολο
σε φασολάκια κολοκύθια μολόχες και κρινάκια.
Ακούω εκεί τι θαρρετά εκφράζονται τα δέντρα
με την κομμένη γλώσσα των καρπών
ρήτορες σωροί τα πορτοκάλια και τα μήλα
και παίρνει να ροδίζει λίγη ανάρρωση
στις κιτρινιάρικες παρειές
μιας μέσα βουβαμάρας.
Σπάνια να ψωνίσω. Γιατί εκεί σου λένε διάλεξε.
Είναι ευκολία αυτή ή πρόβλημα; Διαλέγεις και μετά
πώς το σηκώνεις το βάρος το ασήκωτο
που έχει η εκλογή σου.
Ενώ εκείνο το έτυχε τι πούπουλο. Στην αρχή.
Γιατί μετά σε γονατίζουν οι συνέπειες.
Ασήκωτες κι αυτές.
Κατά βάθος είναι σαν να διάλεξες.
Το πολύ ν’ αγοράσω λίγο χώμα. Όχι για λουλούδια.
Για εξοικείωση.
Εκεί δεν έχει διάλεξε. Εκεί με κλειστά τα μάτια.
Κική Δημουλά
Από την ποιητική συλλογή η «Η εφηβεία της λήθης» (1994)